வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

நீ தினமும் வரும்
அதே தெருவில் தான்
நானும் வருகிறேன்
நீயும் வருகிறாய்;

சற்று நேரம் முன்பாக
வந்து பார்த்தேன்
நீயும் முன்பாக வந்தாய்;

சற்று தாமதமாக வந்தேன்
நீயும் தாமதமாகவே வந்தாய்;

நீ என்னை காதலிப்பதாகவோ
நானுன்னை காதலிப்பதாகவோ
இருவருமே சொல்லிக் கொள்ளவில்லை;

நீ பார்க்கிறாய்
நானும் பார்கிறேன்;

நான் சிரித்தால்
நீயும் சிரிப்பாய் –
ஆனால் நாம் நம் சிரிப்பை
நம் பின்னாளுக்கென
மிச்சப் படுத்திக் கொண்டோம்;

நம்மை நாமே வாரி நுகரும்
வாசமாய் –
நானும் நீயும் தினம் தினம்
உன்னையும் என்னையும் நெருங்கிக் கொண்டிருக்க;

மெல்ல அரும்புகிறது நமக்குள்
காதலென –
இருவருமே
நினைத்துக் கொண்டே செல்கிறோம்..

நாம் கடக்கும் தெரு முழுக்க
நம்மை –
விருச்சொடித் தனமாய் பார்கிறது!
——————————————-
வித்யாசாகர்

உள்ளத்து உணர்வுகளின்
வெளிச்சம் கவிதையும்,
அதன் சப்தம் மொழியுமெனில் –

தமிழராய் பிறந்ததில் பெரும் பெருமை கொண்டு
வணக்கத்தை கவிதையோடு சொல்லி
மொழியை கவுரவிப்போம் தோழர்களே;
மொழி நம்மை கவுரவிக்கும்!

இனிய அன்பு காலை வணக்கம்!

உனக்கும் எனக்குமான நிகழ்வுகளில்
பாசமும் போட்டியும் எப்படியோ
நிகழ்ந்தே விடுகிறது;

யாரேனும் ஒருவர் தோற்பதை ஒருவர்
எப்படி வெற்றியென மெச்சிக் கொண்டோமோ?

அந்த மெச்சுதலில் தான்
தோன்றி போயின எத்தனை கோடுகள் –
நாடென்றும் இனமென்றும் மதமென்றும்
ஜாதியென்றும் –
மொத்தமாய் மனிதத்தை கொன்றுவிட்டு!

எங்கோ போகிறது நம் வாழ்க்கை
கல்கி பிறப்பார் கடவுள் வருவார்
அதிஷ்டம் அடிக்கும் என்றெல்லாம்
சேர்த்து வைத்திருக்கும் –
நாளைக்கான அத்தனை எதிர்பார்ப்பையும்
தூக்கி எறி;

வா, இன்றைக்காய் இந்த பொழுதிற்காய்
எல்லாம் மறந்து மனிதராய் மட்டும்
கட்டி அனைத்துக் கொள்வோம்!
——————————————-
வித்யாசாகர்

தீபாவளி

எண்ணெய் தேய்த்துக் குளித்து
இனிப்பு தின்று
சுறுசுருப்பாயின –
தீக்காய பிரிவும்
தீயணைப்புப் படையும்!

முனு.சிவசங்கரன்

கத்தி எடுத்ததும்
குண்டு வெடித்ததும் வரலாறு;
குழந்தை கொன்றதும்
குடி அறுந்ததும் வரலாறு;
ரத்த ஆறு கடந்து
மனித சடலம் குவித்து எரித்தது வரலாறு;
பெண்களை கெடுத்து கொன்றதும்
கொன்று கெடுத்ததும் வரலாறு;
எல்லாம் வரலாறு வரலாறே
மிஞ்சிக் கிடக்க –
ஒரு விடியல் கிடைக்காமலே ஈழம்!
——————————————-
வித்யாசாகர்