வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

அதோ உனக்காக
நான் சேர்த்து வைத்த
கனவுகளையெல்லாம் –
உன் சிரிப்பினை தொட்டுப் பறக்கும்
பட்டாம் பூச்சியோடு பறக்க விட்டுவிட்டேன்;
மீண்டும் நீ –
என்னை பார்த்து சிரிக்காமலா
போவாய்;
சிரித்தால் ஒரு பட்டாம் பூச்சியை
இனமாகத் தருகிறேன்,
அதை பிடித்து உன் இதயத்தில்
பறக்கவிடு –
அது பறக்கையில் உதிரும்
வண்ணங்களில்..
என் கனவுகள் மீண்டும் உனக்காய் பூ பூக்கும்!

சொட்டு சொட்டாகத் தான்
சொட்டுகிறதென் கண்ணீர்
அது உயிருமென –
உனக்கு புரிந்திருந்தால்
நீயும் காதலித்திருப்பாயே!

காதலுக்கு எந்த
இலக்கணமும் நான்
கற்கவில்லையடி –
உன்னை பார்த்ததை தவிர!

யாருமே –
தொட்டிடாத இடம்
லேசாகத் தான்
தட்டினாய் – உன் பார்வையில்
படக்கென திறந்ததென் இதயம்!

என் இதய தெருவில்
உன் நினைவின் பூக்களாய்
தூவி இருக்கிறேன்
உன் பூம்பாதம் – நோகிடாதோ – யென
பூக்களை வேண்டுமெனில்
விட்டுவிடு;
இதயத்தை தொட்டு விடவாவது
ஒருமுறை வந்து போ..!