வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

சொட்டு சொட்டாகத் தான்
சொட்டுகிறதென் கண்ணீர்
அது உயிருமென –
உனக்கு புரிந்திருந்தால்
நீயும் காதலித்திருப்பாயே!

காதலுக்கு எந்த
இலக்கணமும் நான்
கற்கவில்லையடி –
உன்னை பார்த்ததை தவிர!

யாருமே –
தொட்டிடாத இடம்
லேசாகத் தான்
தட்டினாய் – உன் பார்வையில்
படக்கென திறந்ததென் இதயம்!

என் இதய தெருவில்
உன் நினைவின் பூக்களாய்
தூவி இருக்கிறேன்
உன் பூம்பாதம் – நோகிடாதோ – யென
பூக்களை வேண்டுமெனில்
விட்டுவிடு;
இதயத்தை தொட்டு விடவாவது
ஒருமுறை வந்து போ..!

உன்னிடம் கேட்காமல் தான்
பார்வையிலுன் இதயம் தொட்டேன்
நான் தோட்ட –
உன் இதயமெலாம்
இனி காதலாய் பூக்காதா!!