வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

மேய்ந்து கொண்டிருந்த
கோழியை துரத்திப் பிடித்து
கழுத்தை அறுத்து
தோலை உரித்து
கண்டம் துண்டமாக வெட்டி
வறுத்து தின்று விட்டு
ஏப்பம் விடுகையில்
கொலையற்று போகிறது
ஒரு உயிரின் இழப்பு!

கற்காலத்திலிருந்து
நெற்காலத்திற்கு வந்து
பொற்காலமாக மாறுமென நம்பி நம்பியே
முடிகிறது நம் காலம்!

வழிக்க வழிக்க
முளைக்கிறது
தாடியும் சாதியும்!

சுற்றி சுற்றி
ஒரு கூடை பழம் விற்ற
கிழவியின் சிரிப்பை
திருடித் தான் கொள்கிறது
கால்வலி!

போ..போ..
நீ பார்க்கும்
ஓரக் கண் பார்வையால் தான்
என் பெயர் –
தெரு பொருக்கி
ஊதாரி’ யானது!.