வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

1
மழைப் பெய்யும்
எல்லோரும் ஓடி வீட்டினுள்
அடைவார்கள்..

நான் ஜன்னலோரம்
வெளியே நிற்பேன்
நீ ஜன்னலோரம்
உள்ளே நிற்பாய்

மழைக்கு தெரியும்
உன்னையும் என்னையும்..
——————————————————-

2
கடைக்கு
காய்கறி வாங்க வருவாய்

எழுதிவந்ததைப் போல்
மடமடவென்று சொல்வாய்

நான் அருகில்
ஒன்றையோ இரண்டையோ
உனக்காக வாங்கிக் கொண்டு
சும்மா நிற்பேன்

திரும்பிப் போகையில்
நீ முன்னே போவாய்
நான் பின்னே
பேசாமலே வருவேன்

வீடுவரை இப்படித்தான்
என்றாலும்
வீடு வந்ததும் சற்று நிதானமாக
நீ நடப்பாய்

நான்
வீடு வந்துவிட்டதே என்று
வேகமாக வருவேன்

உனக்கும்
எனக்கும்
நிழலளவில்
மனசுரசும்

நீ ஒருமுறை என்னை
திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு
உள்ளே போய்விடுவாய்

நானந்தப் பார்வைத் தூக்கிக்கொண்டு
உலகெல்லாம் சுற்றிவருவேன்..
——————————————————

3
காதலுக்கு வசியமாகிற மாதிரி
உலகு
வேறெதற்கும் ஆவதில்லை

அதென்னவோ நான்
வெளிய வந்தால்
நீயும் வெளியே வருவாய்

உன்னை நினைப்பேன்
நீயும் நினைத்ததாய்ச் சொல்வாய்

ஏதேனும் வாங்கநினைத்தால்
நீயே வாங்கிவருவாய்

உன்னை பிடிக்குமென்று
சொல்ல நினைத்தால்
உனக்கும் மிக பிடிக்குமென்பாய்

ஏன்; உனக்குக்
காய்ச்சலென்றால் கூட
எனக்கும்
காய்ச்சல் வரக்காண்கிறேன்

எனக்கு இதனால் ஒரு
பெரிய பயமுண்டு –

நாளைக்கு ஒருவேளை எனக்கு
மரணம் வருமென்றால் –

உன்னை நினைக்காமலையே நான்
மரணித்துப் போகவேண்டும்..
——————————————————
வித்யாசாகர்

பிரியப்போகிறோம் என்றெண்ணி
கடைசியாய்
கதறி அழுதாயே நினைவிருக்கா?நீ அழுது கேட்ட
தொலைபேசி கூட அன்று
அவ்வளவழுதிருக்கும்..

நான் அழாமல்
அனைத்தையும் உள்ளே
அழுத்தி வைத்திருக்கிறேன்

ஒருநாள் வெடித்துவிட்டால்
உதறிவிடு நினைவுகளை
மறந்துபோ என்றால் –
மறப்பாயா?

நீ மறக்கமாட்டாய்
நினைப்பாய்
எனக்காக அழுவாய்

அதனால்தான்
உனை நினைத்திருக்கும் தருணம் குறித்தும்
மறந்திடாத வலிகுறித்தும் சொல்ல
எனது கண்ணீரை –
காயாது வைத்திருக்கிறேன்

நானழுது
நீ பார்த்ததில்லை இல்லையா..?

உண்மையில் –
நீ பார்த்திராத பொழுதத்தனையும்
நீயில்லாத  தனிமைதோறும்
நான் அழுதிருந்த பொழுதுதான்..

மனது வலிக்க வலிக்க
அழுவது தாயில்லாத பொழுதில்
சாத்தியம்போல் –
நீயில்லாதப் போதும் சாத்தியமெனக்கு..

விட்டுப் பிரிகிறேன் என்று
நீயழுதாய்
நான் – பிரிவதற்கும், நீ அழுவதற்கும்
சேர்த்து
உடைந்துபோகிறேன்..

உன்னை எப்படி மறப்பது?

மனதால் கைகோர்த்து
நடந்தவர்கள் நாம்..

உதட்டால் விலகி
உள்ளத்தால் சிரித்தவர்கள்

விட்டுவிலகியதால்
நினைவு விட்டா போகும்.. ?

நீ நடந்து எதிரே வந்தாலே
எனக்கு உடம்பெல்லாம்
தீ  பிடிக்கும்
மின்சாரம் மனசெல்லாம் பாயும்

என்னை கடந்து நீ
போகும்போதெல்லாம்
உனது  ஒவ்வொரு அடியையும்
நீ மனதுள்ளே மிதித்துச் சென்ற
தடங்களாகவே என்னுள்
பதிந்துவைத்திருக்கிறேன்..

என்றேனும் எனை
நேரில் சந்தித்தால்
என் கண்களைப்பார்
உள்ளே வலிய மறைந்துக்கொள்ளும்
கண்ணீரின் சூட்டிற்குள்
உனக்கு  வலிக்காமல் உனை வைத்திருப்பேன்..

உனக்குள்ளேயே
உயிர்த்திருப்பேன்..

உன் பெயரைச் சொல்லிச் சொல்லி
மூச்சு உள்ளேயும்
வெளியேயும் வரும்.. போகும்..

வராத நாளில்
ஊரார் அதிசயிக்கலாம்
சட்டென உயிர்
பிரியவில்லையே எனலாம்..

நீ மட்டும் புரிந்துக்கொள் – நான்
உனக்காகத் தான் காத்திருந்தேனென்று!!
———————————————————————————-
வித்யாசாகர்