Category Archives: நீ சிரித்தால் பனிவிழும் மலருதிரும்..

சிரித்தது சண்டையிட்டது சைகை செய்தது மறைந்துப் பார்த்து காற்றுவெளியில் முத்தமிட்டது எல்லாவற்றையும் நினைவில் வைத்திருக்கிறாயா? எனக்காக நீ முகத்தில் அப்பிக்கொண்டுவரும் அந்த பவுடர்கூட எனக்கு மறக்கவில்லை.., இரும்பு கதவின் மூடும் சத்தம், நீ வந்துநிற்கும் குழாயடிப் பேச்சு ஓடிவந்து நீ எனைப்பார்த்ததும் சட்டென நின்றுவிட – வானிலும் மனதுள்ளும் பறந்த அந்த புழுதிவாசம் படித்துவிட்டு கவிதை … Continue reading →

சுடாத தீநாக்கில் சுட்டதாய் அழும் மனதிற்கு தொடாமல் இனிக்கும் நெருப்பு காதல்; தொட்டாலும் தீ பட்டாலும் இதயமிரண்டும் தீ தீயெனச் சுட்டாலும் இனிது இனிது; காதல் என்றும் இனிது இனிதே.. கண்கள் சிமிட்டி காடெரிக்கும் போதையில் கண்ணீர் திரட்டி தலையணை நனைந்து தலைமயிர் கொட்டி தாடி வளர்ந்து வீடு அழுது ஊர் விரட்டி ஒதுங்கியே பைத்தியமாய் … Continue reading →