67, ஒற்றுமையில்லா வனத்தின் வதை..

ஒரு கடல் தாண்டிய
வனம்  தான் –
நான்  வசிக்கும் காடு..

ஒற்றுமை எனும்
கடல் தாண்டிய வனம் அது.

சுயநல மரங்களும்
மனிதரை விட அதிகம்
மிருகங்களும் வாழும் காடு அது.

மிருகங்களை தின்று
மனிதர்கள் வாழும்
அந்த வனத்தில் – கடவுளுக்கே
பஞ்சமெனில் பாருங்களேன்!!!!!!!

அங்கே –
மழைக் கூட
லஞ்சமும் ஊழலுமாகத் தான்
பொழிகிறது.

பொறாமையும்
ஒருவரை ஒருவர் அழிக்கும்
வஞ்சமும்,
இடிபோல் இரக்கமற்ற வானில்
தினமும் இடித்துக் கொள்கின்றன – அந்த
வனப்  பகுதியில்.

காவலுக்கு  திருடர்களும்
நிற்கிறார்கள்,
ஆள்வதற்கு அங்கே
மனிதரையும் கொள்கிறார்கள்,
பணம் மட்டுமே காய்த்து
பிணங்களின் மீது புழுத்துக் கிடக்கும்
வனமது. கொடூர வனம்.

செல்வங்கள் தெருவெல்லாம்
கொட்டிக் கிடக்கின்றன அங்கே,
ஆனால் அவைகளை எல்லாம்
மிருகங்கள் எடுத்து
கக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டு அலைவதில்
மனிதர்களுக்கங்கே –
தண்ணீர் கூடக் கிடைப்பதில்லை.

இதில் வேறு –
மிருகங்களின் முதுகில்
தழும்புகளும் உண்டு,
ஜாதி மதம் இனம் எனும்
பெரிய பெரிய தழும்புகள் அது.

மனிதனின்  தேவைக்கென்று
எண்ணிச் செய்த கத்தியில் –
மிருகங்களே இங்கு
அறுபடுகின்றன;வேற்றுமையினால்

அறுபட்ட இடமெல்லாம்
இன்று சுயநல ரத்தம் பொங்கி
மனித உயிரை மொத்தமாய் குடிக்குமளவில்
தாகம் கூடிவிட்டதிந்த மிருகங்களுக்கு.

நான் இவைகளை எல்லாம்
பார்த்தவாறு –
உலக புள்ளியின் ஓரத்தில்
வெறித்துப் போய் நிற்கிறேன்,
என்னைப் போல் இன்னும்  சிலர்
ஆங்காங்கே –
எனை கடந்தும் கடக்காமலும்
திரிகின்றனர்.

ஒரு கட்டத்தில்
நானே கூட
மனிதனா ?
மிருகமா?
தெரியவில்லை,
சிலநேரம் மனிதர்கள் என்னிடம்
பகையாடுகின்றனர்,
சிலநேரம் மிருகங்களும்
உறவாடுகின்றன..

மனது; வாழும் இரத்தத்திலிருந்து
வற்றிப் போய் –
வெளிறிய முகத்தின்
கீறல்களாய் வெளிப்படுகின்றன.

என்னசெய்வது?
என்னசெய்வது?
அந்த ஒற்றுமை எனும் கடலை தாண்டி
ஏனிந்த வனத்திற்கு –
வந்தோமோ எனும் கவலையில்
வனம்  ஒரு வதையாகவே நகர்கிறது எனக்கு!!!!!!
————————————————————————
வித்யாசாகர்

Posted in அரைகுடத்தின் நீரலைகள்.. | Tagged , , , , , , , , , , , , | 4 பின்னூட்டங்கள்

மலேசியாவின் ஐம்பது நூலகத்திற்கு வித்யாசாகரின் படைப்புகள்!!

தற்காலிகமாக கிடைத்த, பெருமைசெய்த ஐந்து விருதுகள் அதற்கான தன் மதிப்பினை கூடவே கொண்டு வந்ததா? அல்லது, காலம் இப்படி தான் வருத்தத்திற்குப் பின் மகிழ்வினையே தருமா எனும் வியப்பான வாழ்பனுபவத்தோடு இன்னொரு மகிழ்வினையும் உங்களோடு பகிர்வதில் மகிழ்கிறேன் உறவுகளே!!

என் படைப்புக்களில் எண்ணூற்றி ஐம்பது புத்தகங்களை மலேசியாவில் உள்ள ஐம்பது நூலகங்களுக்கு தருவதற்காக பணம் கொடுத்து வாங்க விருப்பம் தெரிவித்துள்ளது ‘ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணா மடம். இது தொடர்ந்து மலேசியாவின் மொத்த கடைகளிடமும் தமிழரிடமும் நம் படைப்புக்களை கொண்டு செல்ல இருப்பதாகவும் பூரிப்பு செய்தி தெரிவித்துள்ளது.

தற்போதைக்கு, மாணவர்களுக்கு பயன்படுவது போல ஊக்கம் தரும் சிந்தனை தூண்டும் சிறுகதை மற்றும் குறுநாவல்கள் நிறைந்த தொகுப்புகளாகிய திறக்கப் பட்ட கதவு, சாமி வணக்கமுங்க, வாயிருந்தும் ஊமை நான் மற்றும் கவிதை தொகுப்புகளாகிய வீழ்ந்தது போதும் வாழ்ந்து காட்டு, இதோ என் வீரமுழக்கம், எத்தனையோ பொய்கள், வலிக்கும் சொர்கமிந்த வாழ்க்கை மற்றும் பிற நூலகங்களுக்கு என பிரிவுக்குப் பின் கனவு தொட்டில் (நாவல்)  மொத்தம் 850 புத்தகங்களை பெற்று மறைமுகமாக என் படைப்புக்களின் விற்பனைக்கு எனபதை விட என் புதிய புத்தகங்களுக்கான வழியை வகுத்தமைக்கு மலேசியாவின்  “ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணா மடம் சார்ந்த நிர்வாகிகளுக்கு” என் மனம் நிறைந்த நன்றிகள் உரித்தாகட்டும்.

பிரசுரங்களுக்கு அனுப்ப வேண்டிய, செலவிட்ட பணம்தான் இதுவும், என்றாலும் அதை என் கையில் என் படைப்புக்களுக்காக என்று வாங்குகையில் என்னவோ நான் என் இத்தனை வருடம் எழுதி உழைத்த உழைப்பிற்கு முதல்மாத சம்பளம் பெறுவது போல் உணர்ந்தேன்!

பொதுவாக படைப்புக்களுக்கு குறைந்த விலையே வைக்கிறோம். பதிப்பகத்தாரிடம் வைக்கும் வேண்டுதலில் இதுவும் முக்கியமான ஒன்று. என்றாலும், என் படைப்புக்களின் முதலில் குறிப்பிட்டுள்ளவை போல, புத்தக வருமானத்தின் முதல் பாதி என் படைப்புக்களை வாங்கும் சமூகத்தின் ஏழ்மையை என்னளவு அகற்றவும், மறுபாதி புதிய ஆக்கங்களை  கொண்டுவரவுமே இதுவரை பயன் படுத்தப் படுகிறது. உண்மையில்  பார்க்க போனால், வராமலே கொடுத்தவை தான் அதிகம்.

ஐந்தாயிரம் புத்தகமெல்லாம் விற்றதாய் சொல்கிறார்கள். வெறும் சொல்கிறார்கள் அவ்வளவு தான். முதலாய், முதலாய் இப்போது தான் என் படைப்புக்களுக்கென மொத்தமாய் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. எனினும், இதில் பிரசுரங்களுக்கான அச்சு கோர்ப்பு செலவுத்தொகை போக, மீதியுள்ள எனக்கான பணத்தில் பாதி ஈழத்தில் மழைவெள்ளத்தால் துன்புறும்  உறவுகளின் நிவாரண நிதிக்கும், மீதி புதிய புத்தகங்களின் அச்சு செலவிற்கும் கொடுக்கப் படுகிறது. (ஈழத்து உறவுகளுக்கான உதவி வழங்கிய பின் அதை அவர்கள் பெற்றுக் கொண்ட ரசீது இங்கே மறுமொழி இடுமிடத்தில் நகல் செய்து பதியப் படும்)

வாழ்வின்; நல்லவைக்கென சொட்டிய ஒவ்வொரு சொட்டுக் கண்ணீரும்; பிறகு கிடைக்க இருக்கும் இரட்டிப்பு மகிழ்ச்சி, இரட்டிப்பு மதிப்பு, இரட்டிப்பு வெற்றிக்கான மூலதனமின்றி, வேறில்லை; என்பதனை, வாழ்வின் நிறைய நிலைகளில் அனுபவமாய் உணர்ந்து வருகிறேன். அந்த உணர்தலின் விளிம்பில் சில சொட்டுக் கண்ணீர் துளிகள் மீண்டும் நன்றியாய் இறைவனை நோக்கியும் சிந்துகின்றன!!

எப்பொழுதும் என் எழுத்திற்கு பலமாய் இருக்கும் எல்லோருக்குமான நன்றிகளோடு..

வித்யாசாகர்

Posted in அறிவிப்பு | Tagged , , , , , , , , , , , , , | 5 பின்னூட்டங்கள்

கவிஞர் மன்னார் அமுதனின் “அக்குரோனி” க்கு வாழ்த்து!!

 

ஈழத்துப் பா'வீரன் கவிஞர் மன்னார் அமுதன்

என்றோ எவனோ வீசிய
எச்சில் இலைகளைத்
தின்று உயிர்க்கும் – பிச்சைக்காரி

“பாவம்,
தின்னட்டும்”

குரல் கொடுக்கும்
கனவான்கள்

உண்டு வைத்ததை தின்று
மீந்ததை ஈந்து –
சில நாய்களோடு
சொந்தம் சேர்வாள்

நன்றிப் பெருக்கால்
நாய்களும் அவள் பின்செல்லும்
இருளைப் போர்த்தியவள்
உறங்கும் இரவுகளில் –
நாய்கள் துணை தேடித்
தெருவிற்குள்  செல்லும்

குப்பை மேட்டில்
வெறித்த கண்களால்
அவள் கிழிந்த உடைகளுள்

எதையோ தின்று கொண்டிருப்பான்
இலை வீசியவனும்,
குரல் கொடுத்தவனும்!!

ஒரு பானை சோற்றிற்கு ஒரு பானை சோறு பதம் என்பார்கள். அதற்கு தகுந்தாற்போல் சமூகப் பற்றும், மொழிப் பற்றும், இனப் பற்றும், உறவுகளின் பரிவும் ஒருங்கே நிறைந்த கவிஞர் மன்னார் அமுதனின் வர இருக்கும் ‘அக்குரோனி’ எனும் கவிதைத் தொகுப்பின் ஒரு ஒற்றைக் கவிதை தான் இது.

அமிழ்தங்கள் கொஞ்சமே தரப்படுகின்றன
வாழ்வின் ரசனைகளும்
வெள்ளை சிரிப்பும்
விழா நாட்களும்
உண்மை அன்பும்
ஓட்டத்திற்கும் உழைப்பிற்கும் கிடைக்கும் அங்கீகாரமும்
கலைஞனின் கவிஞனின் வெற்றியும் போல் –
இவரின் இக் கவிதையினை படிக்கையில், இங்கே பகிர்கையில்
எண்ணிக் கொண்டேன் –
அமிழ்தங்கள் கொஞ்சமே கொடுக்கப் படுகின்றன!

உண்மையில், ஒரு சக மனிதனுக்கு இந்த கவிதைக்கான கோபம் வந்துவிடுமெனில்; அந்த இலை வீசுபவனும், குரல் கொடுப்பவனும் – பின்னாளிலாவது; இல்லாமல் போவான்.

அதிலும், கவிதைகள் தான் அர்த்தத்திலும், சமூக அக்கரையிலும் மின்னுகிறதெனில்; புத்தகத்தின் வடிவமைப்பு கூட ‘பார்க்கையில் கண்களை கொள்ளை கொண்டு போவதோடு நில்லாமல்; கவிதைக்கான அர்த்தத்திற்கும் சாட்சியாகி நிற்கிறது.

ஒரு புத்தகம் பிரசுரிப்பதென்பது ஒரு மலர் மலர்வதற்கு சமம். அந்த மலர் மலர்வதற்கு நட்பு, உழைப்பு, அறிவு, சிந்தனை, மொழி ஆளுமை அல்லது மொழியுணர்வு, முயற்சி, நம்பிக்கை, பணம் என நிறைய இதழ்கள் தேவை படுகின்றன. அத்தனையும் கிடைக்கப் பெற்று –

எழில்மிகு படைப்பாகவும், அருமை சொல்வளம் கையாளப் பட்டும்,  இலக்கிய சாரம் நிறைந்தும், சமுகச் சீர்முறை சார்ந்த, பல பயன் நிறைந்த படைப்புக்களின் தொகுப்பு இந்த ‘அக்குரோனி’ என்பதை சொல்லி, தமிழுலகின் தரமான இடத்தை, அங்கீகாரத்தை அடையட்டும் கவிஞர் மன்னார் அமுதன் என்று வாழ்த்தியும் பாராட்டியும் இச் சிறு பா’மாலையால் போற்றுகிறேன்!

எளிமை முகம் கொண்டு உலகை ஆளும் கவி
நடையில் ரசனை கூட்டி சமுகம் திருத்தும் கவி
தமிழின் காதல் கோடி வார்த்தையில் வார்த்த கவி
தரணி புகழை தள்ளி; தரணி வாழ எழுதும் கவி!

அன்பு பண்பு அடக்கம் எல்லாம் உள்ள கவி
ஆணி அடித்தாற் போல் வரியை செதுக்கும் கவி
நல்லதை சொல்லி சொல்லி நாளும் எழுதும் கவி
உள்ளத்து உணர்வுகளுக்கு எழுத்தில்; ஆபரனமிட்ட கவி!

பல பெருமை மிகுந்த கவி; புலமை நிறைந்த கவி;
மண்ணின் மணக்கும் கவி; மன்னார் அமுதனின்
‘அக்குரோனி’ எனும் இப்படைப்பு தமிழுலகின் தரமான
அங்கிகாரம் பெற உளமாற வாழ்த்துகிறேன்!!
——————————————————————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in அணிந்துரை, வாழ்த்துக்கள்! | Tagged , , , , , , , , , , , , , , | 4 பின்னூட்டங்கள்

தைப் பொங்கலுக்கு குவைத்தில் தலைவாழை இலையும், புத்தாண்டும்!!

தமிழ் புத்தாண்டு துவக்கத்தை முன்னிட்டு ஐயா திரு. செந்தமிழரசு நாட்காட்டியினை வெளியிட திரு. எஸ்.எம்.ஹாரிப் மரைக்கார் அவர்கள் பெற்றுக் கொள்கிறார்!

கவிதாயினி திருமதி. ராதிகா செல்வம் தொகுப்புரை வழங்க வழக்கறிஞர் திருமதி. பொன்னி ராமன் அவர்கள் சிறப்புரை ஆற்றுகிறார்கள்!

வெள்ளமென திரளாவிட்டாலும், வெல்லமென திரண்ட கூட்டம்!!

போ(க்)கியும் பொங்கலும் அதன் சிறப்புக்களும் எனும் தலைப்பில் நாம் கவிதை படிக்கையில்..

என்னவளும், மகள் வித்யா பொற்குழலியும், நானும், மகன் முகில் வண்ணனும், ஐயா திரு.செந்தமிழரசுவும், பின்னால் தலைவர் திரு. K. ஜெயபாலன் அவர்களும்.

பொங்கல் கொண்டாட்டமும், புத்தாண்டு பூரிப்புமாய் தலை வாழை இலையில் உணவு பரிமாறி, கவிதை அரங்கேறி, சொற்பொழிவுகள் ஆற்றப்பட்டு வந்து நிறைந்தவர்களின் மனமெல்லாம் இனிக்க இனிக்க நடந்தேறியது முத்தமிழ் அறிஞர் நற்பணி மன்றத்தின் கலாச்சார விழா!!

தலைவர் திரு. K.ஜெயபாலன் தலைமையில் விழா சிறப்புற நடந்தேற, சிறப்பு விருந்தினர்களாக முன்னாள் செய்தி வாசிப்பாளரும் மற்றும் தீரா தமிழ் பற்றும் இனப் பற்றும் கொண்ட ஐயா திரு செந்தமிழ் அரசு அவர்களும், அன்பின் நட்பின் சிறப்பாளர் மேடை பேச்சாளர் திரு. ராஜசேகரன்அவர்களும், வீரிய பேச்சுக்கு தன்னை சொந்தமாக்கி வரும் ஐயா திரு ஈ.எம். ஹனிபாஅவர்களும், தமிழனுக்கு உதவி எனில் தானாக வந்துதவும் பொறியாளர் திரு.சேகர்அவர்களும், எங்கெல்லாம் தமிழர் தலை உயர வேண்டுமோ அங்கெல்லாம் தன் பங்கையும் ஆற்றத் துடிக்கும் பொறியாளர் திரு. ராமன் அவர்களும் கலந்து சிறப்பிக்க, கவிதாயினி திருமதி ராதிகா செல்வம் அவர்களால் விழா சிறப்பாக தொகுத்து வழங்கப்பட்டது.

விழாவின் மிக சிறப்பாக எந்த வித மன்றத்து பாகுபாடுகளுமின்றி உதவும் கைகள் அமைப்பு, குவைத் பொங்குதமிழ் மன்றம், தாய்மண் கலை இலக்கிய பேரவை, குவைத் காயிதேமில்லத் பேரவை என எல்லோரும் பங்குற்று தமிழரின் திருநாளில் தன் ஒற்றுமையினை பறைசாற்றி பொங்கல் குறித்த, பொங்கல் மற்றும் புத்தாண்டு குறித்த சிறப்புரை ஆற்றி சிறப்பித்தனர்.

குறிப்பாக ஐயா திரு. ஈ.எம். ஹனிபா பேசுகையில் வாழ்வில் அனேக வருத்தங்கள் சூழ்நிலை மாற்றங்கள் நேர்ந்தாலும் அதற்கெல்லாம் தளர்ந்து போகாமல் திடமான மனநிலை கொள்ள வேண்டும் என்றும், அதற்கு குறைந்த பட்சம் வருத்தங்களுக்கூடேயும் சிரிக்கும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்தி பிறர் சிரிக்க தான் வாழ்வதெனில் முதலில் தான் சிரிக்க வேண்டுமெனும் கருத்தினை முத்தாய்ப்பாக சொல்லி அமர்ந்தார்.

அமைப்பினர் சார்ந்தும், கவிஞர்கள் சார்ந்தும் கவிதையும் நற்சிந்தனைகளின் களமுமாய் அரங்கம் தமிழ் வாசனையில் மணத்ததோடன்றி சர்க்கரை பொங்கலும் தலைவாழையிலை உணவுமாய் வயிறார மாந்தார விழா மகிழ்வுடன் நிறைவுற்றது.

விழாவின் மொத்த வெற்றிக்கும் காரணமாக, பின்னால் நின்று அனைத்து நிகழ்வுகளும் சிறப்பாக நடக்கும்வண்னம் கவனித்து, ஒழுங்குப் படுத்தியமை பொருளாளர் திரு.நாராயணசாமி திருச் செல்வம் மற்றும் இணை தலைவர் திரு K.நடராஜ் அவர்களையும் கூட சாரும்.

இவர்களுக்கு மத்தியில் அரங்கம் நிறைந்த காதடைக்கா சப்தமாக ஒலி அமைப்பினை ஏற்பாடு செய்திருந்த திரு. ஏசுரத்தினம் முதல் அனைவருக்கும் நன்றி அறிவித்தவண்ணம், விழா இன்னொரு பொங்கலினை எதிர்பார்த்து நிறைவு கொண்டது.

ஆகா, தமிழன் கூடும் இடமெல்லாம் தன்னை தமிழனாய் அடையாளப் படுத்தத் தவங்கிவிட்டான் என்பதற்கும், உலகின் எந்த மூளையில் இருப்பினும் தமிழர் தமிழராகவே தன் கலாச்சாரம் மாறாமல் வாழ்வார் என்பதற்கும் இக் குவைத் பாலை மண்ணும் அடையாளமாகி வருவதில் பெருமை கொள்கிறோம்!!

வித்யாசாகர்

Posted in அறிவிப்பு | Tagged , , , , , , , , , , , , , , | 1 பின்னூட்டம்

நேரத்தை தின்ற நாள்காட்டியும், ராகுகாலமும் (சிறுகதை) மாதிரி!

Rani-Sirukadhai-Dec-2014001

அத்தை  அவசரம் அவசரமாக
வெளியே செல்லப் புறப்பட்டாள்

நான் அவள் பணப் பையெல்லாம்
கொண்டு வந்து கொடுத்துவிட்டு நிற்க

அத்தை தயங்கினாள்.

என்ன அத்தை என்றேன்,
“திங்கள் கிழமையில்ல இன்னைக்கு” என்றாள்

அதனாலென்ன அத்தை, உங்களுக்கு நேரம் சரியாக இருக்கும்
நீங்க போயிட்டு வாங்க என்றேன்.

“இல்லடி, மணி ஒன்பதுக்கு முன்னாடி இருக்கே
இப்போ ராகுகாலம்ல?”

“ராவுகாலமா இன்னைக்கெங்க, அதலாம் நேத்து தான்
இன்னைக்கு செவ்வாய் கிழமை அத்தை”

“செவ்வாயா!!!!!!!? ஐயோ காலையில கோவிலுக்கு போகலையே குமுதா?”

“அதலாம் சாந்திரம் போய்க்கலாம் அத்தை
உங்களுக்கு நேரமாச்சி புறப்படுங்க” என்றேன்.

அவள், சற்று தயங்கிவிட்டு

“சரி சரி, போகுமிடம் எப்படி இருக்குமோ என்று
புலம்பிக்  கொண்டே குளியலறைக்குள் போக –

என் கையிலிருந்த –
அவள் வாடிக்கையாக தேநீர் அருந்தும்
பழைய கண்ணாடிக் குவளை  ஒன்று தவறி கீழே விழுந்து
சுக்குநூறாக உடைந்தது.

க்லீங்……….. எனும் சப்தம்
குளியலறைக்குள் கேட்டு விட்டது போல் அத்தை அவசர அவசரமாக
காலில் நீர் ஊற்றிக் கொண்டு வெளியே
வருவதற்குள் –
நான் மொத்த கண்ணாடி சில்லுகளையும் சட்டென பொருக்கி
மறைத்துவிட –

அத்தை கதவு திறக்கும் முன்பாகவே
“என்னாடி…… என்ன கண்ணாடியா ஒடைஞ்சிது,
ஐயோ நல்ல காரியத்துக்கு போறேனே” என்று புலம்பிக் கொண்டே
வெளியே வர –

“அட நீ வேற அத்தை; அது டிவில கதை போவுது, அதோட  சத்தம், நீ போ
உனக்கு நேரம் ஆச்சி பாரு –
நல்லகாலம் முடிஞ்சிடும்” என்று சொல்ல

அவள் ‘அப்படியா – நான்
பயந்தே போனேண்டி’ என்றொரு ராகத்தை
இழுத்து விட்டுப் போனாள்.

பின், ஐந்தாறு மணிநேரம் கழித்து வீட்டிற்கு வருகையில் வாயெல்லாம் பல்லாக சிரித்துக் கொண்டு வந்தாள்.

என்ன அத்தை என்றேன்

அவள் “நல்ல சகுனம்டி போனது
நான் நினைத்ததை விட –
இரண்டு மடங்கு விலைக்குப் போச்சு”

அப்படியா!!!!!! இரு என்று சொல்லிவிட்டு
சிரித்துக் கொண்டே உள்ளே போனேன்,
அத்தைக்கு தண்ணீர் கொண்டு வந்து கொடுத்தேன்

“ஏன்டி குமுதா.., இன்னைக்கு திங்கள் கிழமையாமே,
பிள்ளைங்க எல்லாம் பள்ளிக்குடம் போச்சே” என்றாள்

அப்படியா அத்தை………….” என்று நான்
ஒன்றும் தெரியாதவள் போல் அங்கிருந்து நகர,

“ஆமாம், எண்ணத்த சகுனம், பெரிய சகுனம்; மண்ணாங்கட்டி சகுனம்
எது நடக்கனுமோ; அதுதான் நடக்குது,
இப்பல்லாம் எனக்கு நம்பிக்கையே போச்சு குமுதா”

என்று சொல்லிக் கொண்டே தேநீர் கேட்டாள் அத்தை

எனக்கு ஆச்சர்யம் ஒரு புறம், இப்பொழுது அந்த பழைய
கண்ணாடி குவளைக்கு என்ன செய்வது என்று
குழப்பம் ஒரு புறமிருக்க –

அதை வெளிக் காட்டிக் கொள்ளாதவளைப் போல
உள்ளே போனேன்,
தேநிரிட்டு  வேறு புதிய குவளை ஒன்றில் ஊற்றி
அவளிடம் கொண்டுபோய் மிக இயல்பாக இருப்பது போல் கொடுத்தேன்

அவள் அந்த புதிய குவளையை பார்த்தாள்
எங்கு தூக்கி அடித்துவிட்டு, போ, போய் அதில்; பழைய குவளையில் கொண்டு வா
என்பாளோ என்றொரு படபடப்பு எனக்கு.
ஆனால், இன்று அவள் அந்த பழைய கண்ணாடி குவளையை
என்னானதென்று கூட கேட்கவில்லை,
நானும் அது காலையில் தானே உடைந்ததென்று சொல்லவுமில்லை.

கொடுத்த தேனீரை குடித்துவிட்டு சுவற்றில் சாய்ந்தவாறு அமர்ந்துக் கொண்டாள் அத்தை.

நான், உள்ளே சென்று அவள் தேனிர் குடித்த அந்த புதிய குவளையை கழுவி வைத்துவிட்டு, மறைத்து வைத்திருந்த அந்த உடைந்த கண்ணாடி சில்லுகளை எடுத்துப் பார்த்தேன். அதில், அவளின் மூடதனமும் கொஞ்சம், உடைந்து விழப் பட்டிருந்தது.

வாரிக் கொண்டுபோய் அவைகளை தெருவில் இருந்த
குப்பை தொட்டியை நோக்கி கைவீசி எறிந்தேன்.

எறிந்துவிட்டு திரும்பினால், அத்தை வாசலில் நின்றிருந்தாள். திடுக்கிட்டுப் போனேன். அவள், வாசலிலிருந்து ஒருபடி வெளியே வந்து,
லேசாக எனைப் பார்த்து புன்னகைத்தவாறு –
இந்தா இதையும் சேர்த்து எறிந்துவிடு என்று சொல்லி
ராகுகாலம் குறிக்கப் பட்ட அந்த நாள்காட்டியையும் கொடுத்தாள்.

காலம் கண்மூடிக் கொண்டே இருப்பதில்லை. ஒருநாள் எல்லோரின் அறிவையும் சேர்த்துகொண்டு காலமும் கண்விழித்துக் கொள்ளதான் போகிறது –

அன்று, ஏதேதோ சொல்லி அப்பாவி மக்களை ஏமாற்றி
மன உளைச்சலுற வைத்து வாழ்வின் வெற்றிக்கான நேரங்களையும்
வாய்ப்புகளையும் வீணே தொலைத்துக் கொண்டிருந்தமையின் வருத்தம்குறித்தும் நாளைய நாள்காட்டிகளின் பின்பக்கத்தில் எழுதப் படலாம்!!
—————————————————————————————
வித்யாசாகர்

Posted in சிறுகதை | Tagged , , , , , , , , , , , , | 1 பின்னூட்டம்