Monthly Archives: பிப்ரவரி 2010

நீ – விட்டிறங்கிய பேருந்தின் இருக்கையில் – உன் கைக்குட்டை விழுந்துக் கிடக்கிறது; ஓடிவந்து எடுத்து – லேசாக நுகர்ந்ததில் யாரும்- பார்த்தார்களா தெரியவில்லை பற்றி எரிகிறது காதல்!

ஒரு முறை உன் தலையிலிருந்து பூ – கீழே விழுகிறது; நீ – குனிந்து எடுக்கிறாய்; தலையில் வைப்பதற்குள் திரும்பி – இங்குமங்குமாய் பார்க்கிறாய்; என்னை பார்த்தாயா வேறு யாரேனும் – பார்த்தார்களா என்று பார்த்தாயா தெரியவில்லை!

வா. . வேண்டுமெனில் ஒரு சத்தியம் செய்கிறேன்; உன் அப்பாவும் என் அம்மாவும் சம்மதிக்கும் வரை உன்னை தொடக் கூட மாட்டேன்; சம்மதிக்கா விட்டாலும் விடவும் மாட்டேன்!

பார்த்தாயா பார்த்தாயா இப்படித் தான் இல்லையென்று சொல்லிவிட்டு செல்லும்போது – திரும்பிப் பார்க்கையில் நம்பமுடியவில்லை உன் பொய்யை!

போடி இவளே.. நீயும் உன் காதலும் மன்னாங்கட்டியுமென சலித்தாலும் கால்கள் உன் பின்னேயும் மனசு உன் முன்னேயும் தானே கிடக்கிறது!