Monthly Archives: மார்ச் 2010

சாப்பிடும்போது உணவில் – பாதியை வைத்துவிட்டு எழுந்தேன்; அம்மா திட்டினாள், அவளுக்கென்ன – தெரியும் நீயும் – இப்படி பாதியில் வைத்துவிட்டுத் தான் எழுந்திருந்திருப்பாய் என்று!

உனக்குமாய் என் எழுதுகோல் எழுதத் துவங்கி விட்டதற்காய் அதற்கு மட்டும் நன்றி சொல்லாதே இதயம் – கோபித்துக் கொள்ளும்!

உனக்கும் எனக்கும் தூரங்கள் நீள்கிறது இதயத்தின் நிழல்கள் கைகளில் விழுந்த படியே!

நீ – இல்லாத பொழுது இல்லாத இடம் இல்லாத வாழ்க்கை இல்லாத வாழ்க்கையே தவிர வேறில்லை!

இன்று தீபாவளி நம் ஊரில் இந்நேரம் பட்டாசெல்லாம் வெடித்து புதுத் துணியெல்லாம் உடுத்தியிருப்பீர்கள் – இங்கு என் மனசும் உன் நினைவுகளால் பட்டாசை வெடித்துக் கொண்டுதானிருக்கிறது; நீ அனுப்பிய எனக்கான புதுத் துணி – அலமாரியில் வேதனையின் கனமாய் கனத்துக் கொண்டிருக்க – அருகாமை நண்பர்கள் தந்த இனிப்புக் கூட – எப்படிக் கசக்கிறதோ தெரியவில்லை!