Monthly Archives: ஏப்ரல் 2010

நீ சிரிக்கிறாயென நான் செய்ததையெல்லாம் வேறெந்த – பைத்தியக் காரனும் செய்திருக்கமாட்டான்; நிறைய – அப்பாக்கள் செய்திருக்கலாம்!

மனம் போல் அழகான – நீளமான கடல். கரை ஒதுங்கும் அலையின் சில்லென்ற ஈரத்தில் கால்வைத்து – இதயம் நனைத்துப் பூக்கும் நீலப் பூக்களுக்கிடையே.. கிரீச் கிரீர்ச்சென்று கத்தாத, பட்டாம்பூச்சிகளாய் இறக்கை அடித்துப் பறந்திடாத, மாறிமாறி வரும் அலைகளை விண்ணைத் தொடும் சந்தோசத்தில் தொட்டு தொட்டு – பூரித்த கைகால் முளைத்த தாமரைகளுக்கிடையே.. ஒரு கவிதை … Continue reading →

மொழி இனம் மதம் யாராகவேனும் எதுவாகவேணும் இருந்துவிட்டுப் போகட்டும் ஒரு மனிதராகக் கூட என்னாது – சுட்டு சுட்டு எறிந்த சிங்களனக்கு துணைபோன தேசத்தில் தான் நானும் குடிமகன்; தமிழன் வேறு; மனிதன் என்று சொல்லத் தான் எனக்கே வெட்கம்!

காட்டிக் கொடுத்தவன் திருடித் தின்றவன் அண்டிப் பிழைத்தவன் இறந்த – சகோதரிகளின் சவத்தின் மீதேறி ஓடிய ஒருசில துரோகிகள் சிங்கள இனமானான். கைகால் இழந்து ஈழத்தையே சுவாசித்து பட்டினி, போர், துக்கத்தால் இறந்தவன் – ஈழ விடுதலை வெல்லும் வெற்றிக் கொடியை நாளை – விண்ணில் பறக்கவிக்கும் காற்றாயினான்!